Jednym z elementów przestrzeni publicznej, którym Warszawa może się chwalić jest Miejski System Informacji. Zaprojektowany specjalnie dla stolicy system zapewnia dostęp do podstawowych informacji o mieście: adresów, nazw ulic, osiedli, dzielnic, najważniejszych obiektów i elementów przestrzeni publicznej. Jest przy tym spójny i jednolity kolorystycznie oraz stylistycznie.

Wprowadzony pilotażowo w 1996 roku w dawnej gminie Centrum, obecnie obejmuje cały obszar Warszawy. Jest to osiągnięcie imponujące mając na względzie rozległość miasta; tablice MSI dotarły nawet tam, gdzie nie dotarło jeszcze miasto – wiszą wzdłuż polnych dróg i na wiejskich domach na przedmieściach. Dzięki temu system ten intuicyjnie kojarzy nam się z Warszawą i jest jej wyróżnikiem – wszędzie tam gdzie spotkamy jego elementy, możemy być pewni że znajdujemy się w stolicy.

Jedynym bodaj dyskusyjnym elementem MSI jest podział tkanki miasta na obszary urbanistyczne. Choć twórcy przeprowadzili badania społeczne by określić nazwy i zasięg tych obszarów, wiele jest powszechnie uważanych za „niewypały”. Do najbardziej znanych należą: Nowolipki będące w rzeczywistości częścią Muranowa; czy Służew, obejmujący również Służewiec Mieszkaniowy.

Wzorzec i kopie

Wyłania się więc obraz systemu niemal idealnego, wręcz wzoru do naśladowania. Tym tropem podąża wielu, tworząc imitacje i podróbki, nawiązujące kolorystyką do oficjalnych tablic. Co gorsza, warszawski MSI został już przekazany Łodzi (link) i wdrożony w tym mieście 3 lata temu. Szkoda, bo system powinien być prawnie chroniony i pozostać elementem wyłącznie warszawskiej identyfikacji wizualnej, a innym miastom służyć za wzór i inspirację do wypracowania własnych systemów informacyjnych.

Wizjonerska strategia

Wady te nie zakłócają ogólnego dobrego odbioru Miejskiego Systemu Informacji. Można sobie jednak zadać pytanie: jak udoskonalić system? Wdrożenie MSI poprzedziły badania i analizy, zwieńczone opracowaniem strategii. Teraz, po półtorej dekady, analiza tego dokumentu (wydanego drukiem w 1998 roku, egzemplarz dostępny w BUW) pozwala odpowiedzieć na to pytanie.

MSI miał stać się kompleksowym systemem, krokiem ku stworzeniu z Warszawy metropolii. Dlatego dla jego twórców ważne było, by objął możliwie dużo informacji dostępnych w przestrzeni miejskiej. By wyróżnić się spośród informacyjnego chaosu, elementy systemu objęte zostały „strefą ciszy” wolną od innych informacji w pasie 1-2 m wokół tablicy.
Znaczna część dalekosiężnych założeń autorów pozostała tylko w sferze planów. Przykładem niech będą punkty informacyjne – mające być bezzałogowym biurem informacji wyposażonym w mapy, drogowskazy itd. Żaden taki punkt nie powstał, realizację ograniczono do ustawienia tablic z mapami okolicy. A szkoda, gdyż wyposażenie takich tablic w dodatkową informację i zadaszenie stworzyłoby unikatowy element miejskiej przestrzeni.

  Prześlij innym!